W miesiącach październik-listopad 2008 roku Gmina Iwonicz-Zdrój była organizatorem szkolenia pn. „
Pozarolnicza działalność na obszarach wiejskich”
Szkolenie zostało przeprowadzone w ramach realizacji projektu
„Rękodzieło i produkt turystyczny szansą na aktywizację zawodową mieszkańców Gminy Iwonicz-Zdrój”, współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Progarmu Operacyjnego Kapitał Ludzki - Priorytet VI Rynek pracy otwarty dla wszystkich, Działanie 6.3 Inicjatywy lokalne na rzecz podnoszenia poziomu aktywności zawodowej na obszarach wiejskich.
Celem głównym Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki jest wzrost poziomu zatrudnienia i spójności społecznej.
Celem Działania 6.3 jest podniesienie zdolności do zatrudnienia oraz mobilności przestrzennej i zawodowej osób zamieszkujących na obszarach wiejskich poprzez przygotowanie ich do podjęcia pracy w zawodach pozarolniczych oraz wykorzystania szans związanych z powstawaniem nowych miejsc pracy na obszarach wiejskich.
Stąd celem projektu jest podniesienie poziomu aktywności zawodowej mieszkańców gminy Iwonicz-Zdrój zainteresowanych podjęciem dodatkowej pozarolniczej działalności w formie rękodzieła i tworzenia produktów turystycznych.
Projekt skierowany jest do mieszkańców gminy Iwonicz-Zdrój: rolników, domowników, osób bezrobotnych zainteresowanych uzyskaniem dodatkowych pozarolniczych dochodów wykorzystując rękodzieło i tworząc określony rodzaj produktu turystycznego.
Zajęcia miały miejsce w Domu Ludowym w Lubatowej i wzięło w nich udział 25 osób z terenu Gminy Iwonicz-Zdrój.
W ciągu czterech dni szkolenia uczestnicy mieli możliwość zapoznania się z następującymi zagadnieniami:
- Pozarolnicza działalność gospodarcza na obszarach
wiejskich
- Podstawy prawne uruchomienia oraz prowadzenia
działalności gospodarczej
- Kolejność postępowania przy zakładaniu działalności
gospodarczej
- Formy organizacyjne prowadzenia działalności gospodarczej
- Podatki i obciążenia finansowe firmy
- Podstawy planowania przedsięwzięcia.
- Analiza SWOT jako podstawa planowania
i przewidywania rozwoju przedsiębiorczości
- Możliwości wsparcia rozwoju przedsiębiorczości na obszarach wiejskich.
- Strategia rozwoju turystyki województwa Podkarpackiego jako przykład zintegrowanych działań społecznych i obszar realizacji nowoczesnych priorytetów.
- miejsce produktu w systemie planowania marketingowego
- struktura produktu turystycznego
- elementy regionalne składnikiem markowego produktu turystyki
W programie szkolenia przewidziano również zajęcia z psychologiem. Miały one na celu pomóc uczestnikom szkolenia w rozwoju poczucia własnej wartości, w doskonaleniu umiejętności podejmowania decyzji, jak i w stymulowaniu kreatywności w różnych obszarach życia.
Zajęcia prowadzone były w formie wykładów, ćwiczeń praktycznych polegających na wypełnianiu dokumentów niezbędnych w prowadzeniu działalności gospodarczej, sporządzaniu biznes planu oraz związane z tworzeniem produktu turystycznego.
W krajach gospodarki rynkowej coraz więcej osób pracuje na własny rachunek- tworząc swoje własne miejsca pracy, ponosząc odpowiedzialność za to co będą robić i ile będą zarabiać. Działalność taka ma szczególnie istotne znaczenie na obszarach wiejskich, gdzie istnieją niewielkie szanse na przyciągnięcie bogatych inwestorów.
Wiele osób ma przekonanie, że ma wspaniały pomysł na biznes. Tymczasem dobry pomysł to produkt - usługa, które znajdują klientów. To one decydują o powodzeniu naszego przedsięwzięcia. Pomijanie tego faktu jest często przyczyną upadku firm. Interesowanie się potrzebami klientów, sposobami ich postępowania na rynku jest podstawą sukcesu firmy.
Wszelka działalność człowieka zawsze jest połączona z planowaniem. Nie zawsze uświadamiamy sobie, że podstawą naszych działań są przemyślenia, koncepcje powstające w naszym umysłach. W działalności gospodarczej rzadko możemy mówić o przypadkowym wyborze takiej czy innej decyzji, szczególnie gdy chodzi o działanie typu strategicznego.
W gospodarce rynkowej większość decyzji podejmuje się w warunkach zmiennych i trudnych do przewidzenia. Stąd nierzadko spotyka się opinie, że dziś wszelkie planowanie pozbawione jest sensu.
Wiedza potoczna podpowiada nam szereg rozwiązań, jak podejmować decyzje. Na przykład tzw. zdrowy rozsądek mówi, że dobra decyzja to decyzja przemyślana. Dotyczy to w szczególności wyborów ważnych, czyli takich, których konsekwencje są poważne, a ewentualny błąd pociąga znaczne koszty - niezależnie od tego, czy w grę wchodzą pieniądze. W tym wypadku należy uważnie przemyśleć wszystkie za i przeciw, porównać ich wagę, obliczyć zyski i koszty, podsumować zalety i wady każdej z rozważanych alternatyw i na tej podstawie dokonać ostatecznego wyboru.
Szczególnie wiele niewiadomych pojawia się na etapie planowania nowych przedsięwzięć inwestycyjnych. Planowanie i decyzje zapadają ze znacznym wyprzedzeniem w stosunku do czasu uruchomienia produkcji i wejścia z produktem na rynek. W międzyczasie może się wiele zmienić i skomplikować sytuację finansową i ekonomiczną przedsięwzięcia. Gospodarka rynkowa, szczególnie na początku rozwoju obarczona jest pewnym paradoksem. Polega on na tym, że im więcej jest niewiadomych, tym bardziej potrzebne jest planowanie. Pomimo oczywistej prawdy często trudno jest do tego przekonać różnych kierowników firm, czy działających w mniejszej skali przedsiębiorców. Wtedy, gdy „wszystko jest wiadome” potrzeba planowania jest daleko mniejsza. Wystarczy zbilansować planowaną produkcję z niezbędną ilością środków produkcji oraz obliczyć końcowe efekty ekonomiczne.
W gospodarce rynkowej planowanie jest wielka sztuką oraz skomplikowanym procesem wymagającym od planisty nie tylko wiedzy technologicznej, ekonomicznej, ale także psychologicznej i socjologicznej.
Od jakości planowania zależy bardzo wiele, choć nie wykluczone są sytuacje, kiedy najlepiej zaplanowane i prowadzone przedsięwzięcia nie są w stanie sprostać wymogom rynku.
W gospodarce rynkowej nie ma miejsca dla pełnego komfortu psychicznego właściciela, przedsiębiorcy. Jej nieodłączną cechą są zagrożenia, ale także szanse na osiąganie coraz większych sukcesów w biznesie. Zarówno szanse jak i zagrożenia są uzależnione w dużym stopniu od skuteczności planowania.
W momencie wejścia gospodarki rynkowej pojawiło się pojecie biznes planu – dokumentu uwzględniającego możliwości potencjalnego przedsiębiorcy, czas na rozwój firmy, spodziewane zyski, straty, inwestycje.
W małej firmie podmiotem sporządzającym plan często jest sam właściciel lub menedżer ( często ta sama osoba).
Plan powinien uwzględniać cele osobiste i zawodowe. Powinien nosić także zabarwienie emocjonalne z elementami motywacji. Albowiem osoba planująca z przekonaniem, konsekwentnie zmierza do jego realizacji. Im większa perspektywa czasowa, tym większy poziom ogólności. Im bardziej precyzyjnie będą zdefiniowane ( określone) cele oraz określone czasowo etapy realizacji, tym łatwiej do nich dojść.
Jedną z najpopularniejszych technik analitycznych, służąca do porządkowania informacji jest analiza SWOT. Analiza ta jest metodą, która opisuje jak działa firma (albo pokazuje położenie firmy) w kategoriach tych czynników, które mają największy wpływ na działalność przedsiębiorstwa. Polega na zidentyfikowaniu silnych i słabych stron danej firmy oraz na rozpoznaniu szans i zagrożeń jakie stają przed firmą .
Turystyka jest dziedziną gospodarki, która należy do jednej z najszybciej rozwijających się dziedzin ekonomii, odzwierciedlając dynamikę i zakres skoordynowanego rozwoju społecznego oraz zrównoważonego rozwoju cywilizacyjnego.
Identyfikacja motywów dowodzi, że ludzie podróżują pragną zaspokoić potrzeby:
• odpoczynku w atrakcyjnym środowisku przyrodniczym
• poznania ciekawych zjawisk przyrodniczych rzek).
• korzystania z dóbr kultury
• poprawy zdrowia
• uczestnictwa w wielkich wydarzeniach, uroczystościach i imprezach
• odwiedzin krewnych i znajomych.
• nauki i studiów.
• gospodarcze i zawodowe
Duże znaczenie w rozwoju turystyki ma kształtowanie odpowiednich produktów turystycznych, w tym opartych na miejscowym rękodziele. W budowaniu produktów należy wyróżnić takie etapy jak:
1.Badanie rynku;
2.Identyfikacja składników produktu oraz ich selekcja;
3.Wybór kategorii produktu;
4.Pomysł na konkretny produkt;
5.Dobór podmiotów do produktu;
6.Dopracowanie produktu;
7.Przygotowanie produktu do sprzedaży – strategia i plan marketingowy;
8.Obserwacja rezultatów oraz korygowanie produktu i jego sprzedaży.
Połączenie atrakcji turystycznych danego regionu oraz wszelkiego typu dóbr i usług, które uprzyjemnią pobyt poza miejscem zamieszkania stanowi regionalny produkt turystyczny.
Przynależność Polski do UE mocniej uświadamia nam, że jednym z konkretnych argumentów za przyjazdem do Polski zagranicznych turystów jest niespotykana gdzie indziej w Europie czy Świecie oryginalność, autentyczność, w kategoriach marketingu określane jako USP Unique Selling Proposition (Unikalną Propozycją Sprzedaży)
Regionalne składniki produktu turystycznego:
krajobraz
układy przestrzenne
architektura
wyposażenie wnętrz
folklor
rękodzieło
techniki upraw i hodowli
żywność i kuchnia
przetwórstwo
obchody świąt
muzea i skanseny
język
Elementy regionalne stają się tworzywem marki produktu turystycznego, gdyż przyczyniają się do spełnienia kryteriów, decydujących o uznaniu danego produktu za markowy, a mianowicie:
Sprzyjają wyższej jakości produktu
Pomagają w wykreowaniu odrębnego wizerunku
Pozwalają na tworzenie haseł promocyjnych
Dostarczają tzw. wartości dodanej
Wzmacniają znajomość marki
Ułatwiają kojarzenie produktu z miejscem
Podczas wykładów zostały wskazane korzyści, jakie może przynieść wdrożenie tychże rozwiązań w zakresie rozwoju obszarów wiejskich i walki z bezrobociem.
Po zakończeniu każdego cyklu szkoleń uczestnicy mogli skorzystać z bezpłatnego doradztwa indywidualnego.
Każdy uczestnik otrzymał materiały szkoleniowe, ciepły posiłek, a osoby spoza miejscowości Lubatowa mieli zapewniony zwrot kosztów podróży.
Wszyscy uczestnicy otrzymali certyfikat potwierdzający osiągnięte wyniki.
